ทาวน์ & เตนล์
แสงสว่างที่ส่องลอดผ่านผ้าม่านเข้ามา คือสิ่งที่รบกวนการนอนของทาวน์ได้เป็นอย่างดี ที่เคยคิดว่าวันนี้จะตื่นสายๆ กลับต้องฝืนลืมตาตื่นขึ้นมาควานหาหมอนข้างหอมๆที่กกกอดอยู่ทุกคืน แต่มันกลับว่างเปล่าที่นอนเต็มไปด้วยความเย็นบ่งบอกว่าคนข้างกายคงลุกออกไปนานแล้ว ทาวน์ลุกนั่งขยี้หัวสีแดงเพลิงของตนจนยุ่ง ตัวแสบของเค้าหายไปไหน
ร่างกายที่เพอร์เฟคสวมใส่เพียงบ็อกเซอร์ตัวเดียวปกปิด สะบัดผ้าห่มก้าวลงจากเตียงเดินตรงออกไปจากห้อง เมื่อได้ยินเสียงดังมาจากด้านนอก ขายาวชะงักเมื่อเห็นคนตัวเล็กอยู่ในครัว แผ่นหลังขาวๆที่มีรอยแดงปะปนอยู่ กิจกรรมเมื่อคืนก็หนักหนาใช่ย่อยแต่คนที่หันหลังให้เค้าอยู่ยังมีแรงลุกมาทำอาหารเช้าได้ แล้วดูสิแต่งตัวแบบนี้คิดจะยั่วกันหรือไง ก้าวขาเข้าไปประชิดแผ่นหลังเล็กจนคนที่ไม่ทันตั้งตัวสะดุ้งตกใจ กระทะในมือที่กำลังทำแพนเค้กให้คนพี่ ตกกระทบเตาแก๊สจนเสียงดัง
“รออีกนิดนะครับ อาหารเช้าจะเสร็จแล้ว”
“คิดอะไรอยู่ถึงได้ใส่แค่ผ้ากันเปื้อนกับบ็อกเซอร์บางๆมายืนทำอาหารในครัวแบบนี้เตนล์”
“อื้อ พี่ทาวน์”
เรียวแขนยาวโอบเอวบางของคนตัวเล็กที่ไม่รู้ว่าตั้งใจยั่วเขาหรืออะไร ต้นขาขาวๆกับบั้นท้ายกลมกลึงที่แนบสนิทกับตัวเขาอยู่ตอนนี้กระตุ้นอะไรๆที่มันหลับอยู่ให้ตื่นขึ้นมา มือแกร่งลูบไล้หน้าอกขาวผ่านเนื้อผ้าบางเบาของผ้ากั้นเปื้อน สะกิดตุ่มไตที่เริ่มแข็งชูชันดันเนื้อผ้าให้นูนขึ้น จูบซับต้นคอขาวสูดดมความหอมของคนตัวเล็กให้ฉ่ำปอด
“ยะ อย่า”
“ปิดแก๊สก่อนสิคะคนดี”
มือเล็กที่สั่นน้อยๆเอื้อมไปปิดแก๊ส ตามคำสั่งคนด้านหลัง สัมผัสแผ่วเบาแถวๆกกหูสร้างความเคลิบเคลิ้มอยู่ไม่น้อย ริมฝีปากบางเผยอครางออกมา เมื่อมือแกร่งเริ่มไล้ลงไปด้านล่าง ปัดป่ายมือให้เฉียดไปโดนจุดกลางลำตัว
“อื้อ”
ร้องครางอย่างขัดใจที่อีกฝ่ายไม่สัมผัสส่วนนั้นตรงๆ เอียงหน้าอ้อนขอรับจูบจากคนด้านหลัง อาการน่ารักน่าขยำนั้น ทำให้ทาวน์อดใจไม่ไหวกดจูบลงมาทันที สอดลิ้นไล่ต้อนลิ้นน้อยๆที่พยายามขยับหนี เกี่ยวกวัดไปทั่วเหมือนหาแหล่งกำเนิดความหวานในโพรงปาก ถอนจูบออกเมื่ออีกฝ่ายเริ่มหายใจหอบถี่ ทาวน์จับเตนล์ให้พลิกตัวเข้าหาตน อุ้มกระเตงให้ขาเล็กๆเกี่ยวเอวตนเองก่อนพาเดินไปที่เคาท์เตอร์วางอาหาร ซึ่งมื้อนี้มันคงอร่อยกว่ามื้อไหนๆ
“พี่ขอรับมื้อเช้าเลยนะคะ”
“อื้อ คะ ครับ”
ทาวน์เอื้อมมือปลดสายผ้ากันเปื้อนด้านหลัง ถอดชิ้นส่วนที่เกะกะออกให้พ้นทาง สองแขนแกร่งคล่อมกักคนตัวเล็กในอ้อมกอด ก้มจูบดูดดึงริมฝีปากสีเชอร์รี่ เลาะลิ้มขบเม้มอย่างแรงจนคนตัวเล็กต้องครางประท้วง ผละออกจากเยลลี่นุ่มนิ่มไล้ลงมาที่ต้นคอขาว สร้างสัญลักษณ์ตีตราความเป็นเจ้าของตามแนวลำคอและไหปลาร้า ขยับตัวลงต่ำเรื่อยๆแวะดูดดุนสองจุกน้อยที่หน้าอกขาว ตวัดลิ้นละเลงทั้งสองข้างอย่างเท่าเทียม เคลื่อนตัวลงมาที่จุดอ่อนไหวกลางลำตัว จับขาเรียวทั้งสองข้างตั้งชันขึ้น จัดการครอบปากลงส่วนหัวขยับขึ้นลงตามความยาว สองมือแกร่งละมาบีบขยำก้นนุ่มขาว ลิ้นร้อนเลียวนปลายกระตุ้นให้เตนล์ปลดปล่อยออกมา
“พะ พี่ทาวน์”
“ว่าไงคะคนดี”
“อื้อ”
ทาวน์ส่งนิ้วตนเองเข้าไปในโพรงปากเจ่อบวม ให้คนน้องใช้ลิ้นร้อนเลียหยอกล้อเล่น พลันในหัวก็อดจินตนาการไม่ได้ว่าถ้าสิ่งที่อยู่ในปากน้องตอนนี้ไม่ใช่นิ้วตนแต่เป็นอะไรที่กำลังปวดหนึบอยู่ตอนนี้คงจะดีไม่น้อย ไวตามความคิดดึงนิ้วที่ชุ่มน้ำลายออก สองแขนอุ้มคนตัวเล็กให้ลงมานั่งคุกเข่าที่พื้น จับมือเรียวสวยให้ปลดเปลื้องกางเกงตนเองออก ทันทีที่กายเปล่าส่วนปวดทรมานถูกคนน้องจับเข้าปาก ดูดกลืนสิ่งนั้นเข้าไปเพื่อช่วยคนตัวสูงปลดปล่อย มือแกร่งบีบปากคนด้านล่างให้ห่อขึ้นก่อนสาวเอวขยับเค้าออก เสียงประท้วงอื้ออึงดังขึ้นในลำคอ เมื่อบางจังหวะมันถลำลึกเกินไปจนแน่นจุกคับปาก ผ่อนแรงลงเมื่อเห็นว่าคนน้องมีน้ำใสใสที่หางตา ใบหน้าสวยที่มีนำตาคลอเล็กกระตุ้นอารมณ์ให้พุ่งสูงก่อนจะปล่อยน้ำขาวขุ่นล้นทะลักออกมาด้านนอก
“เตนล์ครับคายออกมา”
“อื้อ”
เตนล์อ้าปากคายน้ำรักของทาวน์ออกมา คาบขาวเปรอะเปื้อนริมฝีปาก มือหนาเกลี่ยเช็ดให้จนสะอาด จับคนตัวเล็กลุกขึ้นทาบทับปากลงไปบดเบียดอีกรอบ ลิ้นร้อนควานทั่วโพรงปากคล้ายทำความสะอาดให้อีกครั้ง ถอนจูบออกแล้วพลิกตัวอีกคนให้หันหน้าเข้าเคาท์เตอร์ จัดให้สองแขนเรียวค้ำยันตัวเอาไว้ไม่ให้ราบไปกับแนวโต๊ะ แยกขาขาวๆออกจากกันเล็กน้อย ก่อนจะย่อตัวลงนั่งฝังใบหน้าลงแก้มก้นนุ่ม
“อ๊ะ พี่ อื้อ”
เสียงครางรัญจวนเปล่งออกมากจากริมฝีปากหวาน ยามที่คนเป็นพี่ชำแรกเรียวลิ้นลงไปในช่องทางของตน ความเสียวกระสันก็เข้ามา ร่างกายตอบสนองไปตามธรรมชาติแอ่นโค้งสะโพกขาวขึ้นเพื่อเตรียมรับอะไรที่มอบความสุขให้ตนได้มากกว่าลิ้นร้อนๆนี้ ทาวน์ลุกขึ้นมือสาวความเป็นชายของตน เตรียมความพร้อมให้กับมันก่อนจะกดตัวเองลงไปในช่องทางที่ตอดรัด
“อ่าส์ เด็กดี”
แรงตอดรัดที่มีมากทำให้ไม่อาจกลั้นเสียงคำรามแห่งความสุขไว้ได้ ขยับเอวเข้าออกภายในร่างกายคนน้องอย่างช้าๆ เสียงเนื้อกระทบกันเริ่มดังก้องในห้องครัว ฟังดูคล้ายดนตรีในท่วงทำนองอิโรติค กระแทกความเป็นชายเข้าไปจนสุดเน้นย้ำให้โดนจุดกระสัน จังหวะขยับเริ่มหนักหน่วงขึ้นเมื่อเตนล์ใกล้ถึงจุดหมายสองแขนสั่นจนเหมือนจะค้ำยันตัวเอาไว้ไม่ไหว ขาเรียวขยับอ้าให้กว้างขึ้นสะโพกมนแอ่นรับท่อนเนื้อร้อนเข้ามาเต็มที่
“อ๊า ระ แรงอีก อ๊ะ อ๊ะ อ๊า”
“อื้ม”
สาวเอวกระแทกให้เร็วขึ้น มือแกร่งจับเอวบางไว้มั่นยามต้องการส่งตัวตนเข้าไปในช่องทางร้อนที่ตอบรับ แรงที่ส่งมาโดนจุดกระสันตนเองซ้ำๆทำให้ไม่อาจกลั้นได้อีกต่อไป เตนล์ปลดปล่อยน้ำกามออกมาจนเลอะเคาท์เตอร์ คนด้านหลังที่เห็นว่าเตนล์ปล่อยออกมาแล้ว จึงขยับเร็วขึ้นส่งแรงอัดกระแทกรอบสุดท้ายก่อนจะปลดปล่อยความสุขใส่ภายในร่างกายของคนน้อง หลังจากทาวน์ถอนตัวตนออกไป เตนล์ก็ทรุดตัวลงนั่งกับพื้นทันที แข้งขามันอ่อนไม่มีแม้แต่แรงยืนทรงตัว ช้อนตามองอ้อนคนพี่ให้ช่วยอุ้มตนเองไปอาบน้ำ เพราะในตอนนี้เค้าอยากนอนเต็มที
“อ้อนแบบนี้จะเอาอะไรคะ”
“พาน้องเตนล์ไปอาบน้ำหน่อยได้มั้ยครับ”
ทาวน์นั่งลงกับพื้นตะกรองกอดเอาคนตัวเล็กมาไว้แนบอก ผิวขาวที่ขึ้นรอยแดงจากริมฝีปากตน ส่งมือไปลูบไล้ไม่เคยมีสักครั้งที่จะทำเบาๆกับน้องได้เลย ยิ่งได้สัมผัสยิ่งหลงไหล
“ทำไมน้องเตนล์ถึงอยากให้พี่อาบให้ล่ะคะ”
“อื้ออ ก็น้องเตนล์อาบไม่ไหว นะครับพี่ทาวน์”
เสียงอ่อนหวานที่ออดอ้อนอยู่ตรงอกเรียกรอยยิ้มเอ็นดูให้ปรากฎขึ้นบนใบหน้าคม เตนล์รู้วิธีเสมอว่าควรทำอย่างไร น้ำเสียงแบบไหนที่จะให้ทาวน์ตามใจตน
“ทำเสียงแบบนี้พี่ขออีกได้มั้ยครับ”
“ตะ แต่ว่าน้องหมดแรงแล้วพี่จ๋า”
ยิ่งเตนล์อ้อนเท่าไหร่ยิ่งส่งผลให้อารมณ์ของทาวน์เริ่มปะทุขึ้นจากที่คิดว่าจะพาน้องไปอาบน้ำแล้วพากันเข้านอน แม้ว่าจะเป็นเวลากลางวันก็ตาม คงต้องล้มเลิกไปเมื่อคนตัวเล็กส่งเสียงออดอ้อนไม่หยุด คำสรรพนามที่เรียกตนเปลี่ยนไปตามระดับการอ้อน พาใจให้สั่นจนอยากแกล้งขัดใจอีกสักนิด เค้าอยากรู้ว่าเตนล์จะใช้วิธีไหนต่อเพื่อให้เค้าตามใจ
“แต่พี่ยังมีแรงเหลือเยอะครับ กินอีกหลายมื้อได้สบาย”
“น้องอยากนอน แด๊ดดี๊ ครับพาน้องนอนนะครับแด๊ดดี๊”
สติขาดหายทันทีที่น้องเรียกแด๊ดดี๊ เค้าไม่ควรขัดใจเตนล์จริงๆปากแดงที่เอื้อนเอ่ยเรียกตนซ้ำๆ เห็นทีสิ่งที่น้องขอคงให้ไม่ได้แล้ว จัดแจงอุ้มคนตัวเล็กขึ้นให้หันหน้าเข้าหาตน ขาเรียวคล้องเอวพี่อย่างรู้งาน ซบแก้มนิ่มลงบนไหล่ที่ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์แบบไหน แค่เพียงได้อยู่ในอ้อมกอดนี้ มีคนเป็นพี่อยู่ข้างๆความประหม่าและความกลัวจะหายไปหมดสิ้น
วางร่างบางลงบนเตียงอย่างนุ่มนวลก่อนตามเข้าไปทาบทับ ประกบจูบดูดดื่มอีกรอบ ชิมน้ำหวานในโพรงปากอย่างกระหาย ไม่ว่าจะต้องจูบอีกกี่ครั้งก็ไม่เคยพอ ซอกคอหอมกรุ่นเหมือนอโรมาบำบัดความเครียดชั้นดีสำหรับทาวน์
“พะ พี่ อื้อ พะ พอ ก่อน”
“เรียกแด๊ดดี๊แล้วแทนตัวว่าหนูสิคะ”
“อ๊ะ แด๊ดดี๊ หนูไม่ไหว แด๊ดดี๊จ๋า”
เพราะถูกปลุกปลั่นอย่างแรง อารมณ์หวาบหวามจึงมีมากกว่าที่เคย ร่างกายที่คิดว่าไร้เรี่ยวแรงกลับตอบสนองคนพี่ได้อย่างดี แอ่นอกขึ้นรับริมฝีปากร้อนที่ละเลงเล่นลิ้นไปมา จับมือแกร่งมาลูบไล้แกนกายของตนที่สั่นเทิ้ม
“ทำหนูหน่อย แด๊ดดี๊”
“อ่าส์ เตนล์ แด๊ดดี๊ขอทำแรงๆเลยนะครับ”
“อื้อ ทำหนูทำแรงๆ”
ขยับพลิกตัวเองให้นอนคว่ำ จับหมอนมารองด้านหน้าท้องของตัวเอง แอ่นสะโพกขึ้นส่ายยั่วยวนคนผมแดงด้านบนให้จัดการตนได้แล้ว แรงอัดกระแทกที่เข้ามาทำให้ต้องเบ้หน้าจุก ไม่คิดว่าสิ่งที่ทำลงไปจะส่งผลให้ทาวน์ขาดสติแบบนี้ เสียงเนื้อที่กระทบอย่างหยาบโลนดังขึ้นเรียกสีแดงให้สูบฉีดไปบนแก้ม ได้แต่คิดในใจ วันนี้แด๊ดดี๊ดุ...
“ดีมากค่ะ แบบนั้น อื้มเตนล์”
“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ ดะ แด๊ด”
เสียงหวานครางขาดหายตามแรงที่คนด้านบนส่งมา ร่างเล็กขยับโยกคลอนจนชื้นเหงื่อ ขาสั่นน้อยๆแทบจะพยุงตัวให้แอ่นสะโพกรับไม่ไหว ขยับขาออกอ้ากว้างยิ่งขึ้นให้อะไรๆเข้ามาได้ถนัด ไม่รู้ว่าคนพี่ไปเอาแรงมาจากไหนทั้งๆที่มื้อเช้าก็ยังไม่ได้กิน เอวสอบที่ขยับเข้าออกอยู่ด้านหลังเริ่มถี่ขึ้น สอดใส่ลึกจนจุกไปทั่วท้องน้อย เพียงไม่นานก็อุ่นวาบขึ้น เมื่อทาวน์ปล่อยเข้ามาในร่างกายตนอีกรอบ ด้านหน้าของเตนล์ก็เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำกามของตนที่เสร็จไปก่อนหน้านั้น คนด้านบนทาบทับลงมาหอบหายใจแรง กิจกรรมเรียกเหงื่อที่ทำกันมาตั้งแต่เมื่อคืนก็ทำให้เพลียมากแล้ว แถมในตอนเช้าก็ไม่ได้หยุดพัก ถ้าไม่อ่อนเพลียเลยก็คงแปลก
“ อื้อ พี่ทาวน์หนักลุกออกไปเลยนะ”
“ก็พี่อยากนอนกอดหนู”
“เตนล์ก็อยากนอนแต่มันเหนอะหนะไปอาบน้ำกันนะครับ”
“ไปค่ะ พี่อุ้มนะ”
“อื้อ”
ทาวน์ช้อนร่างกายขาวขึ้นแล้วอุ้มท่าเจ้าสาวเข้าไปชำระคาบต่างๆในห้องน้ำ ดวงตากวางปรือคล้ายจะหลับเต็มทน จึงต้องเร่งรีบแล้วพากันออกมานอน หลังจากที่จัดแจงเรียบร้อยคนน้องก็ขยับซุกตัวเข้าอกคนพี่หาไออุ่นจากอ้อมกอดที่คุ้นเคยทันที
“รัก น้องรักพี่ทาวน์ กอดพี่ทาวน์อุ่นคุณพระอาทิตย์ของน้องเตนล์”
“ครับ พี่ก็รักเตนล์ ทานตะวันของพี่”
“อื้อ ง่วงจัง”
“งั้นนอนนะครับ พี่สัญญาไม่ว่าหนูจะลืมตามากี่ครั้งหนูจะเจอพี่อยู่เสมอ”
“อื้ม”
จุมพิตหน้าผากมนเพื่อส่งดอกทานตะวันน้อยของตนเข้าสู่ห้วงนิทรา ไม่ว่าจะอีกนานแค่ไหน ดวงอาทิตย์ดวงนี้จะคอยมอบแสงแดดอุ่นๆให้กับคุณทานตะวันเสมอและคอยอยู่เคียงข้างกันตลอดกาล
THE END :)
แด่ ความรักของคุณพระอาทิตย์ผู้ที่คอยสาดแสงอบอุ่นให้คุณทานตะวันได้สดใสในทุกวัน ไม่ว่าคุณพระอาทิตย์จะไปทางใด คุณทานตะวันจะคอยหันไปมองอยู่เสมอ ..
ความรักของทีวาย ☀️🌻
ขอบคุณผู้ชายที่ชื่อลีแทยงสำหรับการดูแลน้อง เรารับรู้ได้ถึงความใส่ใจของพี่แทยง ขอบคุณมากจริงๆที่คอยอยู่เคียงข้างน้อง รักคุณแทยงจัง
ฉลองงงงงให้กับ 10 ล้านวิวทีช่วยกันปั่นแบบอดหลับอดนอน == น้องอยากได้อะไรเราจะหาให้ใช่มั้ยคะ 55555
ฝากติชมแนะนำได้ใน #ฟิคสั้นวันฝนซา
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ ผิดพลาดอะไร ภาษายังไม่โอเค ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ ในเรื่องต่อไปจะพยายามขัดเกลาให้สวยยิ่งขึ้น
Byloverain ☔️
@15 March 2018
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น