ทอส & เตนล์
" Anywhere with you feels right
Anywhere with you feels like
Paris in the rain "
เสียงหยดน้ำที่กระทบกับหน้าต่างบานใหญ่ ช่างน่าฟังหากเป็นในวันอื่น ก้อนเมฆครึ้มด้านนอกที่คงอุ้มน้ำมาหลายวัน พาลให้จิตใจของเตนล์ห่อเหี่ยวลงไปใหญ่ ปกติเค้าหยดน้ำน้อยๆที่หล่นมาจากเมฆพวกนั้นมากที่สุด แต่กับวันนี้มันไม่ใช่ แพลนต่างๆที่วางไว้มานานร่วมสัปดาห์ถูกยกเลิกเพราะสภาพอากาศที่ไม่เหมาะกับกิจกรรมกลางแกล้งสักเท่าไหร่ สิ่งที่ทำได้ในอากาศแบบนี้คงมีแค่นอนจมลงไปบนผ้านวมผืนหนาแต่เตนล์จะหลับลงได้ไง ในเมื่อยังเป็นกังวลต่อคนสำคัญกับวันพิเศษ โปรแกรมแชทสีเขียวขึ้นข้อความรายงานสภาพอากาศของอีกฝั่งที่ไม่ได้แตกต่างกัน เห็นทีในวันนี้เตนล์คงทำได้แค่นอนเหงาๆอยู่บ้าน มันคงจะดีไม่น้อยถ้าได้ซุกตัวในอ้อมกอดแทนผ้าห่ม ไม่ต้องมีอะไรที่พิเศษมีแค่อีกคนอยู่ด้วยก็พอ
เพราะเท่านี้เตนล์ก็ถือว่ามันพิเศษมากพอแล้ว อ่า ช่างเป็นข้อยกเว้นเสียจริงนะคนคนนี้
กริ่งหน้าบ้านเตือนว่ามีผู้มาเยือนท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายลงมา คิ้วเรียวขมวดมุ่นนึกแปลกใจว่าใครกันจะมาหาในเวลาที่ฝนตกราวกับฟ้ารั่วขนาดนี้ มือเรียวเปิดประตูออกรับแขกผู้มาเยือน ตากลมโตเบิกกว้างเมื่อนึกไม่ถึงว่าอีกคนจะมาหาตน ผมสีน้ำตาลที่มีหยดน้ำเกาะพราว เสื้อที่ชื้นเป็นวงก็พอเดาได้ว่าคงรีบวิ่งลงรถจากรถแล้วตรงมาที่นี่
" พี่ขอเข้าไปได้หรือยังครับคนดี "
" อ่ะ อื้อ เตนล์ตกใจไม่คิดว่าพี่จะมา "
รีบเชิญคนพี่เข้ามาในบ้าน เพราะอากาศเริ่มแย่ลงทุกที จัดการหาผ้าซับน้ำบนใบหน้าคม ตอนนี้ใจเหี่ยวๆของเตนล์มันฟูคับอกไปหมดแล้ว ริมฝีปากเผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว
" ยิ้มอะไรฮึ "
" อ่า ก็แค่คิดว่าวันนี้ต้องนอนเฉาอยู่ที่นี่คนเดียวแล้ว "
มือหนาขยี้ผมนุ่มฟูด้วยความเอ็นดู ถือว่าเค้าคิดไม่ผิดที่ตัดสินใจฝ่าฝนออกมาหา ก็คนตัวเล็กตรงหน้าน่ะเหมาะกับรอยยิ้มแบบนี้ที่สุด ขืนปล่อยให้เฉา ใจเค้าคงรู้สึกเหมือนฝนตกตลอดปีเป็นแน่
" แต่ว่าคงออกไปไหนไม่ได้ นอนดูหนังแล้วกันนะครับ "
" อื้อ น้องเตนล์ยังไงก็ได้ครับ ขอแค่มีพี่อยู่ด้วย จะอยู่ที่ไหน ทำอะไร น้องก็โอเคหมดเลย "
" คำพูดหวานๆแบบนี้ มาให้พี่ชิมสิครับว่าปากหวานเหมือนคำพูดมั้ย "
" ไม่เอานะครับ "
เตนล์ยกมือปิดปากตัวเองแล้ววิ่งไปหน้าทีวี ไม่เท่าไหร่ก็จะโดนกินปากอีกแล้ว จริงๆเลยแฟนเค้าคนนี้ จัดการเปิดหนังเรื่องที่ชอบแล้วกวักมือเรียกคนพี่ให้มาหา วันครบรอบปีนี้คงทำได้เพียงแค่นอนกอดกันไปตลอดทั้งวัน
" พี่จ๋ากอดน้องเตนล์หน่อย เร็วๆเลย "
" อ้อนจังเลยนะตัวเล็ก "
ยกยิ้มขึ้นส่ายหัวเบาๆ นับวันเตนล์ยิ่งขี้อ้อน โดยเฉพาะวันพิเศษต่างๆระดับความน่ารักความขี้อ้อนก็ยิ่งเพิ่มขึ้น จะรู้ตัวบ้างมั้ยนะว่าตัวเองน่ะน่ารักน่ารังแกขนาดไหน ตากลมๆแบบนี้น่าแกล้งให้มีน้ำใสๆคลอเป็นที่สุด
" ก็น้องมีความสุข พี่จ๋ารู้มั้ยว่าวันนี้ครบรอบกี่ปี "
" ถ้าพี่ทายถูก มีรางวัลมั้ยครับ "
" อืม รางวัลเป็นกอดน้อยๆของเตนล์ได้มั้ยครับ "
เอียงหัวซุกอกคนตัวสูงช้อนตามองอย่างออดอ้อน คนอะไรยิ่งมองยิ่งหล่อหัวใจเตนล์มันเต้นแรงไปหมด กลัวเหลือเกินว่าอีกคนจะได้ยิน
" ขอเป็นจูบหวานๆแทนได้มั้ยครับ "
" พี่จ๋า!! ก็ได้ครับ เร็วๆตอบมาเลยนะ "
" เด็กดีคนนี้เป็นของพี่ปีนี้ก็ปีที่สี่แล้วครับ ถูกมั้ย "
หัวทุยขยับตอบรับอยู่กับอก แก้มนุ่มที่ยั่วยวนยกขึ้นคงเป็นเพราะว่าคนน้องกำลังยิ้มอยู่ในอ้อมกอดของตน มือหนาเชยคางมนให้แหงนขึ้นรับสัมผัสจากริมฝีปาก บดเบียดแนบแน่นรสจูบแสนหวานและอ่อนโยนหลอกล่อให้เคลิบเคลิ้มจนไม่รู้ตัว มือหนาลากมือเข้าไปได้ร่มผ้าลูบไล้แผ่นหลังเนียนนุ่มที่เหมือนปากคนน้อง ดื่มด่ำไปกับสัมผัสที่ชวนล่องลอย รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่ เสื้อผ้าทุกชิ้นบนร่างกายถูกปลดออก ผิวเนื้อที่แนบกัน เรียกริ้วจางขึ้นบนแก้มนวลขาวชวนให้กดจมูกลงไปหอมสูดดมให้ฉ่ำปอด
" รับของขวัญจากพี่นะครับ "
" อื้อ อ๊ะ พี่ "
ร่างเล็กสะดุ้งขึ้นเล็กน้อย เมื่อสัมผัสได้ถึงนิ้วเรียวสะกิดที่หน้าอก ใบหน้าคมซุกไซร้ที่ซอกคอหอมสร้างรอยรักไปทุกส่วนที่ริมฝีปากไล้ผ่าน มือข้างหนึ่งเลื่อนลงไปกอบกุมส่วนน่ารักที่กำลังตั้งชันขึ้น สาวรั้งให้คนน้องได้ครางเล็กน้อย เพราะทนเล้าโลมต่อไม่ไหวที่เคยคิดว่าจะอ่อนโยนกับทำตามสัญชาตญาณของตน ทอสจับเตนล์ให้นั่งบนตักพิงอกบนโซฟาตัวนุ่ม มือใหญ่กอบกุมส่วนแข็งขืนทั้งสองแล้วลูบไล้ด้วยความเร่าร้อน ยกสะโพกสวยให้ลอยขึ้นจับเจ้าลูกชายที่ขนาดไม่น้อยสอดใส่ในช่องทางจนสุด กระแทกเอวขึ้นหาคนน้อง ใบหน้าหวานเชิดขึ้นเสียงครางใสออกจากริมฝีปากบางฟังดูเพลิดเพลิน ถ้าได้ยินทุกวันก็คงจะดีไม่น้อย
" อ๊ะ อ๊ะ พะ พี่ "
แรงกระแทกที่ส่งมาจากด้านล่าง ทำให้เสียงที่เปล่งออกมาขาดหายเป็นช่วงๆ อยากจะเอ่ยบอกให้เบาแรงลงแต่คงทำได้ยากยิ่ง มือหนากอบกุมแท่งร้อนของคนน้องจับรูดขึ้นลงตามจังหวะที่ตนเองกระทำ ไม่รู้ว่าเพราะคนตัวน้อยด้านบนนี่น่ารักเกินไปรึเปล่า เค้าถึงไม่เคยหักห้ามใจได้จริงๆซักที แรงตอดรัดที่มากขึ้นเรื่อยๆเป็นสัญญาณเตือนว่าอีกไม่นานคนน้องคงถึงฝั่งฝัน น้ำขาวขุ่นพุ่งเปรอะเปื้อนเต็มมือของทอส เสียงหอบครางกับอกเล็กๆที่ขึ้นรอยแดงขยับขึ้นลงตามลมหายใจ กดจูบลงบนขมับชื้นเหงื่อไล้ลงหาแก้มขาวที่ วันนี้มันดูเย้ายวนให้ฝังจมูกลงไปฟัดเสียให้เข็ด
" อื้อ พี่ "
เสียงใสเริ่มประท้วงเมื่อทอสจับตัวเตนล์ให้หันหน้าใช้แขนค้ำยันพนักโซฟาไว้ โดยที่ตนยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง คนตัวเล็กอีกครั้ง กิจกามถูกสานต่อหลังจากปล่อยให้ได้พักเหนื่อย ส่งแรงกระแทกเน้นย้ำเพื่อปลุกปั่นอารมณ์ให้ปะทุขึ้น แขนเรียวสั่นไหวยามที่ส่วนนั้นโดนจุดกระสันของตน รู้สึกได้ถึงลิ้นสากชื้นที่กดจูบลงบนแผ่นหลัง แรงดูดบนเนื้อสัมผัสชวนให้เพลิดเพลิน ในวันพรุ่งนี้ร่างกายของเค้าคงเต็มไปด้วยรอยรักเป็นแน่ แอ่นสะโพกมนรับเมื่อจังหวะเริ่มเร็วขึ้น เสียงครางทุ้มดังขึ้นข้างหู เอี้ยวตัวไปรับรสจูบที่คนพี่ปรนเปรอให้อีกครั้ง ความอุ่นวาบที่แล่นเข้ามาในช่องท้องทำเอาแข็งขาอ่อนแรงจนต้องทรุดตัวลงบนโซฟาอีกครั้ง
" หมดแรงแล้วเหรอคนดี "
" อื้อ น้องไม่ไหวแล้วพี่จ๋า "
เสียงหวานออดอ้อนให้ร่างกายตนได้พักจากกิจกามที่กินเวลามาร่วมชั่วโมง ดวงตาหวานปรือคล้อยจะหลับด้วยควาอ่อนเพลีย หากแต่คนพี่กับไม่ยอมปล่อยให้ได้หลับอย่างใจอยาก สองแขนตวัดอุ้มคนในอ้อมกอดเข้าไปในห้องนอน ร่างกายขาวที่เริ่มขึ้นสีระเรื่อตัดกับเตียงนอนสีดำ ช่างเป็นภาพที่งดงามและแน่นอนว่า นอกจากตนแล้ว จะไม่ยอมให้ใครได้เชยชมเป็นอันขาด จับเรียวขาให้แยกจากกันก่อนจะแทรกตัวตนลงไปในช่องทางอีกครั้ง
" พะ พี่ นะ น้อง ไม่ไหว อื้อ "
" อีกรอบนะครับ อื้ม "
บดเบียดริมฝีปากตนลงดูดดึงให้เจ่อบวม เพราะไม่อยากฟังเสียงประท้วงของเด็กน้อยแก้มใสใต้ร่าง ลิ้นร้อนกวาดไล้ไปทั่วโพรงปากไล่ต้อนจนคนตัวเล็กโอนอ่อน เอวสอบจึงได้เริ่มขยับอีกครั้ง จัวหวะที่นุ่มนวลไม่รุนแรงเหมือนในครั้งแรก ทำให้เตนล์ติดกับดักอันแสนหอมหวานนี้ แขนเรียวยกขึ้นคล้องคอคนพี่ ดวงตากลมช้อนมองโครงหน้าหล่อเหลา ที่ใครได้มองเป็นต้องตะลึง สันกรามได้รูปที่เห็นเพียงครึ่งหน้าก็พาลใจสั่น แผลเป็นที่หางตาเสริมความหล่อยิ่งขึ้นอีก ผู้ชายคนนี้ช่างเพอร์เฟคไปหมดเสียจริง
" ตรงนั้น อื้อ แรงอีก "
" อ้อนพี่สิครับ "
กดจูบตามแนวสันกรามอย่างออดอ้อน มือเรียวลูบไปบนแผ่งหลังชื้นเหงื่อ แรงกระแทกพุ่งสูงขึ้นจนสะโพกมนลอยขึ้นจนติดหน้าขา เสียงเฉอะแฉะดังกังวานไปทั่วห้องเพราะน้ำรักที่ปล่อยออกมาจนเต็มช่องทาง
" พอแล้วนะครับ น้องไม่ไหวแล้วจริงๆ "
" ไปอาบน้ำกับพี่ก่อนะคนดี แล้วค่อยมานอน "
" แค่อาบน้ำนะครับ "
" ครับ แค่อาบน้ำ "
สองร่างเปลือยเปล่าพากันเข้าไปในห้องน้ำ ชำระคราบเหงื่อและคราบขาวที่เกาะตามขาเรียว ลูบไล้สบู่ให้อย่างรวดเร็ว เพราะคนตัวเล็กแทบจะหลับใต้ฝักบัวอยู่รอมร่อ นิ้วเรียวกวาดเอาน้ำรักของตนออก เพื่อให้คนน้องสบายตัว เสียงครางแผ่วเบาจากปากบาง ทำให้อดหมั่นเขี้ยวไม่ได้ ก้มจูบลงไปเบาๆให้หายอยาก จัดการล้างฟองสบู่ออกให้หมดจากกายขาว ไม่แน่ใจว่าถ้ายังมัวชักช้ากว่านี้จะหยุดตนเองได้หรือไม่ ลำแขนแกร่งอุ้มคนน้องออกไปแต่งตัวด้านนอก ก่อนพาส่งเข้าห้วงนิทรา
" เด็กดีของพี่รักหนูนะครับ "
กระชับวงแขนให้คนน้องได้ซุกอก ในยามที่เม็ดฝนโปรยปรายนี้ ต่อให้จะยาวนานแค่ไหนขอแค่มีอ้อมกอดอุ่นกับสัมผัสที่คุ้นเคยเพียงเท่านั้น เตนล์ก็หลับได้อย่างสบายใจไปอีกคืนแค่มีพี่จ๋าก็พอแล้ว
" I look at you now and I want this forever "
THE END
แด่ ความรักที่เหมือนหยาดฝนทำให้ชุ่มชื้นไปทั้งใจ “ long time no see “
talk ___
อากาศในช่วงนี้ชุ่มฉ่ำไปด้วยฝนจริงๆค่ะ แล้วพอได้ฟังเพลงนี้บวกกับมีโม้เม้นพอดีก็เลยออกมาเป็นอย่างที่เห็นเลยค่ะ หากผิดพลาดตรงไหนต้องขออภัยด้วยนะคะไม่ได้แต่งมานานแล้ว
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ติติงได้ที่ #ฟิคสั้นวันฝนซา ค่ะ
29 July March 2018
Byloverain ☔
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น