** เตนล์ : เตนล์
โดยอง : แผ่นดิน **
Music : ไวน์ (Wine) - Max Jenmana
.. รักก็คือรัก จะลบยังไงก็คงไม่จาง
ดั่งเปลี่ยนไวน์ให้เป็นน้ำ
เปลี่ยนฉันให้ไม่รักเธอคงไม่ได้ ..
ชีวิตนักศึกษาปีสามนั้นไม่ง่าย ทั้งโปรเจคเตรียมจบ งานวิจัยและการเตรียมสถานที่ฝึกงาน ไหนจะต้องตามเก็บเกรดวิชาเอกที่ส่งผลถึงในอนาคตของตัวเอง ‘ เตนล์ ’ หอบหนังสือกองโตจากห้องสมุดมานั่งลงตรงหน้า ‘ ดิน หรือแผ่นดิน ’ เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวตั้งแต่ปีหนึ่งถึงปีสาม ของเตนล์ คนที่ให้ความรู้สึกไปเกินคำว่า ‘ เพื่อน ’
" นี่ดิน ได้ที่ฝึกงานรึยัง "
เอ่ยถามทันทีที่ทิ้งตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามคนที่ยิ้มให้กับมือถือแต่ไม่ได้สนใจเตนล์เลยซักนิด
" นายแผ่นดิน ได้ยินที่ถามมั้ย "
" ห๊ะ เตนล์ว่าไง มาตอนไหนอ่ะ "
ดวงตากระต่ายเหลือบมองหน้าเตนล์เพียงเสี้ยววิ ก่อนจะก้มลงไปกดยุกยิกที่มือถือต่อ แค่เห็นใจของเตนล์ก็เจ็บจี๊ด คงจะเป็นสาวๆอีกตามเคย เพื่อนสนิทที่เตนล์คิดไม่ซื่อคนนี้ หน้าตาหล่อในแบบดุๆ แต่ถึงอย่างนั้นก็มีสาวเข้าหาอย่างมากมาย ยิ้มโชว์ฟันกระต่ายถึงขนาดนี้คงจะเป็นสาวคณะใดคณะหนึ่ง ทำได้แค่หึงหวงในใจต้องซ่อนความหงุดหงิดนี้เอาไว้
" อะไรกัน เตนล์มาตั้งนานแล้วนะไม่สนใจกันเลย คราวนี้สาวคณะไหนอ่ะ "
เอ่ยปากแซวออกไปเหมือนสนุก แต่ข้างในมันไม่สนุกเลยซักนิด ถ้าเพียงแต่เงยหน้าขึ้นมามองกัน ดินคงจะเห็นว่าในแววตาของเตนล์มันเจ็บปวดขนาดไหน
" สาวอะไรที่ไหน ไม่มีหรอก เพื่อนมันนัดไปกินเหล้าน่ะ "
" จะไปอีกแล้วเหรอ อาทิตย์นี้บ่อยจัง "
" เลิกบ่นได้แล้วเตนล์ "
มือของดินเอื้อมมาบีบแก้มเตนล์เล่น ดึงจนเหมือนจะติดมือออกมา
" อื้อ พอแล้วมันเจ็บนะ "
" เจ็บจนแก้มแดงเลยนะ ฮ่าฮ่าฮ่า "
ยังไม่ทันที่เตนล์จะได้เถียงออกไปก็มีผู้หญิงเดินเข้ามาหาดิน เป็นภาพที่เตนล์เห็นจนชินแต่ใจก็ยังเจ็บอยู่ทุกครั้งที่เห็น
" ดิน ทำไมมิลล์โทรหาไม่รับล่ะ "
" สงสัยไม่ได้ยินน่ะ "
" หายเงียบเลยนะ ไม่คิดจะโทรกลับหรือตอบไลน์เราหน่อยเหรอ "
" เฮ้อ ที่เราทำมันยังไม่ชัดเจนเหรอ "
เหตุการณ์ซ้ำๆกำลังจะเกิดขึ้นอีกรอบ มันเป็นอย่างนี้ตลอดที่มีผู้หญิงมาตัดพ้อต่อหน้าของเตนล์กับดิน
" นี่ดินจะทิ้งเราเหรอ "
" เราแค่ลองคุยกันหนิมิลล์ ตอนนี้ดินว่ามันไม่ใช่ก็หยุดคุยกันแค่นั้นเอง "
" หึ นายนี่มัน คนอย่างนายนี่มันเลวจริงๆ ไม่คิดจะรับผิดชอบอะไรเลยใช่มั้ย "
แล้วมันก็เกิดขึ้นอีกครั้ง น้ำตาของผู้หญิงตรงหน้าไหลลงอาบแก้มช้าๆ เตนล์อดไม่ได้ที่จะยื่นทิชชู่ให้ด้วยความเคยชินกับเหตุการณ์แบบนี้
" ฮึก ขอบใจน นายดีเกินกว่าจะมาคบกับคนแบบนายแผ่นดินคนนี้ "
" นี่เรามิลล์พูดไม่รู้เรื่องนะ ก็ตกลงไปแล้วไง ตอนนั้นก็ยอมรับกับความสัมพันธ์แบบนี้เอง "
" ดิน พูดกับมิลล์ดีๆสิ "
เตนล์เอ่ยปรามเมื่อเห็นว่าเรื่องเริ่มบานปลาย
" เตนล์ "
ดินถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย มองผู้หญิงตรงหน้าอย่างดุดัน
" เราเลิกคุยกันเหอะ ถ้าดินเลวนักก็ไปซะ และอย่ามาบอกให้เตนล์เลิกกับเรา เพราะไม่มีวันที่เราจะเลิกคบเตนล์ เข้าใจนะ ไปซะเหอะ "
คนตัวสูงว่าก่อนจะดึงมือเตนล์ออกไป เตนล์ทำได้แค่รีบเก็บกระเป๋าแล้วเดินตามออกไป
" ดิน พูดแบบนั้นจะดีเหรอ "
" ถ้าไม่พูดแบบนี้ก็ตามไม่เลิก และไม่ชอบที่สุดคือมาสั่งให้เตนล์เลิกคบกับดิน ไม่มีวันที่ดินจะปล่อยเตนล์ไป "
ใจเผลอเต้นแรงกับคำที่เหมือนคล้ายจะสารภาพรักนั้น แม้รู้ว่าคิดแบบนั้นมันดูเจ้าข้างตัวเองจนเกินไปหน่อยก็ตาม
" เพราะเตนล์คือเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของดินนะ "
" อ่า.. อื้อ เตนล์ไม่ทิ้งดินหรอก ถึงจะดูเลวในสายตาสาวๆแต่กับเตนล์ ดินดีที่หนึ่งเลย "
" เดี๋ยวเหอะมาว่าดินเลว "
มือแกร่งยีผมคนตัวเล็กไปมา อย่างหมั่นไส้
" นี่พอแล้วนะ ผมยุ่งไปหมดแล้ว "
" อ่ะๆพอก็ได้ ดินไปร้านเหล้าก่อนนะ "
" จะไปแล้วเหรอ ตะวันยังไม่ตกดินเลยนะ "
" ก็แวะไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนไงเตนล์ ไปด้วยกันมั้ยล่ะ "
" หึ ไม่เอาอ่ะ ไม่ชอบ ดินไปเหอะ "
" ให้ดินไปส่งก่อนมั้ย "
" ไม่ต้องเตนล์จะไปห้องสมุดก่อน "
" อ่าเค งั้นดินไปก่อนนะ "
ดินบีบแก้มเบาๆก่อนเดินออกไปอย่างอารมณ์ดี เตนล์มองตามแผ่นหลังกว้างนั้นออกไป อยากเอ่ยปากห้ามแต่รู้ตัวว่าไม่มีสิทธ์นั้น
เตนล์ที่กำลังจะล้มตัวลงนอน ต้องลุกขึ้นนั่งอีกครั้ง เมื่อโทรศัพท์ปรากฏเบอร์ของดิน ที่ตอนนี้น่าจะคงอยู่ที่ร้านเหล้า คิ้วขมวดด้วยความแปลกใจ ในเวลาปกติที่ออกไปดื่ม ดินไม่เคยโทรมาหาเค้ากลางดึกเลยซักครั้ง นิ้วสไลด์รับสาย ก่อนนิ่งฟังปลายสายพูด ที่ดูเหมือนไม่เป็นประโยคเท่าไหร่ จับใจความได้เพียงว่าให้ออกไปรับ เพื่อนสนิทของตนที่ตอนนี้เมาจนหลับไปแล้ว ขาเรียวไม่รอช้าก้าวลงเตียง คว้าเสื้อคลุมก่อนจะรีบร้อน เรียกแท็กซี่ออกไปรับ
" ไอ้บ้า "
" ไอ้คนนิสัยไม่ดี ทำไมถึงได้เมาขนาดนี้ ห๊ะ "
เตนล์ตวาดใส่คนที่เมาหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวบนเตียงของตนเอง พอเพื่อนของดินโทรมาหาตอนกลางดึกบอกให้ออกไปรับคนขี้เมา ยอมรับว่าโมโห ทำไมต้องเป็นเค้าด้วย เพื่อนคนอื่นไม่มีรึไง แต่พอไปถึงร้านเห็นสภาพของแต่ละคน ก็ได้แต่ปลงกับตัวเอง ก็ไอ้เพื่อนคนอื่นของดินดันมานอนเมาบนโต๊ะที่ร้านซะหมด เมื่อไม่มีทางเลือกอื่นเตนล์เลยต้องแบกคนหน้ากระต่ายดุกลับมาห้องของตัว หลังจากเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อยก็ได้แต่นั่งจ้องอีกคนอยู่ข้างเตียง เอามือตบแก้มเบาๆเพื่อลองเรียกสติอีกคนกลับมา
" ดิน "
" แผ่นดิน "
" คุณแผ่นดิน "
เมื่อลองเรียกแล้วตบแก้มก็แล้วไม่มีท่าทีว่าจะตื่น เตนล์จึงได้แต่นั่งถอนหายใจเบาๆ ความรู้สึกที่ถูกกดลึกอยู่ในใจค่อยๆปล่อยมันออกมา อาศัยช่วงเวลานี้ที่อีกคนคงไม่มีสติพอรับรู้ ขอระบายความอึดอัดในใจออกไปถึงแม้ว่าจะเหมือนพูดคนเดียวแต่อย่างน้อยก็ขอแค่ได้พูดต่อหน้าคนที่นอนหลับอยู่ตรงนี้ก็พอ
" นี่ขอโทษนะ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเตนล์ไม่เคยคิดกับดินแค่เพื่อนได้เลย ตั้งแต่ตอนปี1 มาจนถึงตอนนี้ 3ปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีวันไหนที่คิดกับดินแค่เพื่อนเลย "
เอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แต่ทว่าชัดเจนในความรู้สึก เตนล์แอบรักเพื่อนตัวเองมานาน ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้เกิดขึ้นตอนไหน พอกลับมานั่งคิดทบทวนตัวเองอีก ก็ปรากฎว่า นายแผ่นดินเพื่อนสนิทของเตนล์คนนี้ก็เข้ามาอยู่ในใจของเตนล์ไปแล้ว
" เตนล์รักแผ่นดินนะ เตนล์เจ็บปวดเสมอตอนเห็นดินออกไปกับผู้หญิงคนอื่น อยากโวยวาย อยากโกรธ อยากหึง แต่เตนล์รู้ตัวว่าไม่มีสิทธิ์ "
ดวงตากลมเต็มไปด้วยน้ำใสใสเอ่อคลอ เตนล์รู้สึกว่า เวลานี้ตนเองเปราะบาง อ่อนไหวง่ายจริงๆเพียงแค่นึกถึงตอนที่ ปากสวยได้รูป มือแกร่งคู่นี้ ต้องไปสัมผัสกับผู้หญิงคนอื่น แค่คิดก็เหมือนมีคนเอาเข็มเป็นร้อยๆแท่งมาแทงใจเตนล์
" ในตอนนี้เตนล์ขอเห็นแก่ตัวซักครั้งได้มั้ย พอดินตื่นขึ้นมา เตนล์จะลืมมันไปแล้วกลับไปเป็นเพื่อนของดินต่อไป "
เตนล์ลุกขึ้นยืน ปลดเปลื้องเสื้อผ้าตนเองออก เผยผิวเนียนขาวที่ดูอ่อนละมุนน่าสัมผัส ร่างบางขึ้นคล่อมนั่งทับลงไปกึ่งกลางลำตัวของคนที่ยังนอนเมาบนเตียง ประกบริมฝีปากจิ้มลิ้มค่อยๆละเมียดละมัยเล่นกับปากของอีกคน จากนุ่มนวลค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นหยอกเย้าดูดดึง น้ำใสๆไหลซึมออกตามมุมปาก ลิ้นเล็กก็ตามไปตวัดลิ้มเลียคล้ายกับผ้าผืนน้อยที่คอยเช็ดทำความสะอาด ได้ยินเสียงครางในลำคอแผ่วเบา เตนล์หยุดชะงัก ถอนริมฝีปากออกเผื่อดูปฏิกิริยาของเพื่อนสนิทตนเอง
" ดิน "
" นี่แผ่นดิน "
ไร้ซึ่งการตอบสนอง เปลือกตาของดินยังคงปิดสนิท เตนล์คิดว่าคงเป็นไปตามสัญชาตญาน จึงก้มลงไปซุกไซร้ลำคอขาว ‘ หอม ‘ กลิ่นกายของดินที่ผสมกับแอลกอฮอล์ มันดูเย้ายวนและหลอกล่อให้ติดกับ ปากเล็กๆดูดเม้มลำคออย่างช้าๆ เตนล์ไม่กล้าดูดแรงเพราะกลัวว่าพอตื่นขึ้นมาจะตอบคำถามของเพื่อนตัวเองไม่ได้ว่ารอยนี้เกิดขึ้นจากใคร ไล้ลิ้นเลียตามลำตัวลงมาเรื่อยๆจนถึง ตุ่มไตกลางอกแน่นที่มีกล้ามเนื้อของดิน ลิ้นร้อนตวัดเลียวนรอบๆก่อนจะดูดดุนมันแรงๆ ด้วยความหมั่นไส้ เผลอกัดลงไปตามอารมณ์จนคนที่นอนหลับตาพริ้มสะดุ้งเบาๆ เตนล์เผลอช้อนตามองคนที่ยังคงหลับอยู่ มือเล็กตบแก้มของดินเบาๆ เมื่อเห็นว่าอีกคนคงไม่ตื่นจึงกลับมาสนใจ เจ้าตุ่มไตที่เริ่มแข็งขึ้น เป็นสัญญานให้เตนล์ได้รู้ว่า เพื่อนของเค้าเริ่มมีความต้องการขึ้นมาแล้ว คนตัวเล็กขยับตัวลงไปอยู่ระหว่างขายาวของอีกคน ดึงกางเกงขาสั้นที่เคยสวมใส่ให้ก่อนหน้านี้ออกไปให้พ้นทาง มือบางจับแกนกายของดินขึ้นมา รูดรั้งช้าๆเป็นจังหวะจนมันเริ่มแข็งสู้มือ เตนล์ก้มลงไปเม้มส่วนหัวคล้ายหยอกล้อ ก่อนจะครอบลงไปทั้งปาก ขยับขึ้นลงตามความยาวที่ดูยังไงก็คงอมทีเดียวได้หมด ดูดดุนเม้มเล็กน้อย เมื่อสัมผัสได้ถึงความแข็งที่มากขึ้น เตนล์ลุกขึ้นมานั่งบนแกนกายร้อนที่แข็งขืน ค่อยๆขยับสะโพกให้ช่องทางของตนเองไปสัมผัสแท่งร้อนของดิน ขยับส่ายไปมาให้ทั้งสองสัมผัสกันแต่ไม่ได้ใส่เข้าไป ก้นสวยขยับไล้ไปตามความยาว ปากเล็กกลั้นเม้มเสียงครางเอาไว้เพราะกลัวอีกคนจะตื่น แต่เพราะอารมณ์ที่เริ่มพุ่งสูงขึ้นจึงไม่อาจกลั้นได้อีกต่อไป
" อื้อ ... ดิน "
เงยหน้าสูดปากครางพร้อมกับขยับสะโพกขึ้นลงอย่างเร็วจนบางจังหวะส่วนหัวเข้าไปในช่องทางเล็กน้อย มือขาวของเตนล์ยันท้องแกร่งอีกคนไว้แล้วขยับอย่างเร็ว จนเมื่อถึงขีดสุดของร่างกาย น้ำขุ่นขาวก็ถูกปลดปล่อยออกมาเปรอะเปื้อนหน้าท้องของดิน ร่างเล็กฟุบลงบนอกหลังจากสบายตัวแล้ว หอบหายใจแรงเหมือนไปวิ่งมาก็ไม่ปาน เงยหน้ามองเพื่อนตนเองก็ได้แต่อมยิ้มน้อยๆ ถึงแม้จะรู้สึกผิดแต่ก็ต้องยอมรับว่ามีความสุขมากจริงๆ
นอนซุกอกพอหายเหนื่อยได้ซักพัก เตนล์ก็ขยับตัวลุกขึ้นเพื่อจะไปอาบน้ำ แต่ยังไม่ทันได้ยกขาออก มือของคนที่คิดว่าหลับไปแล้ว กอดรัดลำตัวของเตนล์ลงมาอย่างเดิม
" แย่จังนะ มีความสุขอยู่คนเดียว "
ดินเอ่ยออกมาโดยที่ยังไม่ลืมตา เตนล์ที่ได้ยินเสียงอีกคนพูด ก็ถึงกับสะดุ้งตกใจรีบดันตัวเองลุกขึ้น
" ดิน ... มะ ไม่ได้หลับเหรอ "
" อื้อ "
" ละ แล้ว ตื่นตั้งแต่ตอนไหน "
" ไม่เคยหลับเลยตั้งแต่ร้าน "
พอได้ฟังตากลมโตก็เบิกกว่าขึ้น นี่ก็แสดงว่า ดินไม่ได้เมาและรับรู้ทุกอย่างที่เค้าพูดพร้อมกับเรื่องน่าอายนี่ด้วย
" งะ งั้นก็ได้ยินหมดเลยเหรอ "
" ใช่ เสียงของเตนล์ รสจูบ มือสัมผัส ดินรับรู้มันทั้งหมด รวมไปถึงความรู้สึกของเตนล์ด้วย "
" เตนล์ขอโทษ ฮึก... ยะ อย่า เกลียดกันเลยนะ "
เตนล์สะอื้นตัวโยน เมื่อคืดว่าคงจะโดนเพื่อนตัวเองเกลียดเสียแล้ว สิ่งที่ทำลงไปมันคงไม่น่าให้อภัยจริงๆ ดินคงผิดหวังในตัวเตนล์มาก
" อย่าร้องสิ ดินไม่เกลียดเตนล์หรอกนะ "
" จริงนะ "
ดวงตาหวานเป็นประกายขึ้น หลังจากได้ยินประโยคนั้น อย่างน้อยเค้าคงยังเป็นเพื่อนของอีกฝ่ายได้ รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าสวย แค่คนตรงหน้าไม่เกลียดเค้า แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว
" แต่ว่า ดินคงเป็นเพื่อนเตนล์ไม่ได้แล้วล่ะ "
" ทำไม "
พลันรอยยิ้มก็หายไป ปากบางเบะออกน้อยๆเตรียมปล่อยโฮหลังจากได้ยินประโยคสะเทือนใจ แค่คำว่าเพื่อน ดินก็ให้เตนล์ไม่ได้แล้ว น้ำใสใสเริ่มเอ่อรอบตาอีกครั้ง ความรู้สึกเตนล์ในตอนนี้มันเปราะบางเหลือเกิน
" เพราะว่า ... ต่อไปเตนล์ตัองเป็นอย่างอื่นสำหรับดิน "
" เตนล์เป็นได้แค่คนอื่นสินะ ฮึก "
เสียงสั่นอย่างห้ามไม่ได้น้ำตาไหลลงมาอย่างห้ามไม่อยู่ มันพังแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างเตนล์กับดิน พังลงเพราะอารมณ์ชั่ววูบของเตนล์เอง
" เปล่า แต่ต่อไปนี้ไป เตนล์จะเป็นเมียดิน "
เตนล์ตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน จนเผลอลุกนั่งมองหน้าอีกคน ตาสวยเบิกกว้างน้ำตาหยุดไหลทันที
" มะ หมายความว่าไง "
" ก็หมายความว่าจากนี้ เตนล์จะต้องเป็นของดินไงครับ "
พูดจบ ดินก็จับเตนล์พลิกลงนอนใต้ร่างตัวเอง ก้มลงประกบปากแดงที่กลั้นสะอื้นจนช้ำ กดจูบเนิบนาบแต่ทว่าอ่อนโยน รุกล้ำอย่างช้าๆ ไล้เม้มเก็บความหวานตามริมฝีปาก ก่อนจะสอดลิ้นเข้าปากเล็กของเตนล์ กวาดลิ้มชิมรสไปทั่วโพรงปาก หยอกเย้าดึงดูดลิ้นเล็กเล่นวนไปมา จนเตนล์ประท้วง เพราะเหมือนใกล้จะหมดลมเต็มที จึงได้ผละออกมา มองปากเจ่อเล็กๆที่อ้าเผยอกอบโกยเอาอากาศเข้าปอด ดินอดใจไม่ไหวก้มจูบปากหวานอีกรอบ บดเบียดด้วยความรุ่มร้อน กวาดลิ้นไปตามแนวฟัน ก่อนจะเม้มปากอีกคนแรงๆ ผละออกจากริมฝีปากไล้มาตามแก้มแดงๆของเตนล์ สูดลมหายใจเข้าปอดอึกใหญ่ เพื่อดอมดมความหอมจากแก้มกลม กดจูบตรงติ่งหูย้ำๆ เลียหยอกล้อเล่นเพื่อปลุกปั่นอารมณ์ ก่อนจะไซร้คอขาว ที่ล่อตาล่อใจ ดูดเม้มสร้างรอยรักให้ทั่วลำคอ ทำสัญลักษณ์ตีตราจองว่าต่อจากนี้ไปเตนล์เป็นของดินคนเดียว
" อื้อ ดิน จะ เจ็บ "
เสียงครางหวานที่เคยได้ยิน เอ่ยแผ่วเบาขึ้นข้างหู ดินอยากได้ยินมากกว่านี้ ทำรอยรักจนพอใจ จึงเคลื่อนตัวลงมาที่หน้าอกบางขาว แวะเล่นลิ้นกับตุ่มไตที่แข็งขืน บีบขยำจนเป็นรอยมือ ก่อนจะดูดมันแรงๆแล้วขบกัดให้หายหมั่นเขี้ยว
" อ๊ะ ดะ ดิน "
ไล้ตัวลงมาตามหน้าท้องขาว มือแกร่งเลือนลงไปเปิดทางด้านล่าง กำรอบแกนกายของเตนล์ สาวรั้งจนตั้งชันสู้มือครอบปากลงเหมือนที่เตนล์ทำ ดูดดุนมันเหมือนไอติม เม้มตรงส่วนปลายที่เริ่มมีน้ำปริ่มออกมา มือของเตนล์ขยุ้มผมสีน้ำตาลของคนที่ปรนเปรอให้เพื่อระบายความเสียว บางจังหวะเผลอกดหัวแช่ไว้เมื่อเริ่มรู้สึกอยากปลดปล่อย ดินยันตัวลุกขึ้นมองเตนล์ด้วยตาเจ้าเล่ห์ ยิ้มมุมปากนิดๆเมื่อสามารถปลุกเตนล์ให้ตื่นขึ้นมาอีกรอบ มือแกร่งบีบก้นขาวอย่างเต็มมือ แหวกเนื้อนุ่มออก ก่อนซุกไซร้หน้าลงไปที่ช่องทางของเตนล์ ห่อลิ้นแหย่รุกเล้าเข้าด้านในเพียงเล็กน้อยให้อีกคนเสียวเล่น
" ได้โปรด ดิน ได้โปรด "
เตนล์อ้อนวอนขอสิ่งที่มากกว่านี้ ร่างกายของเตนล์มันเหมือนจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ที่ดินเอาแต่เล่นหยอกเย้าไปทั่วตัว ดินผละออกมามองหน้าเตนล์ที่นอนหอบหายใจแรง กระตุกยิ้มร้าย ก่อนจะสอดใส่นิ้วเรียวของตัวเองเข้าไป เตนล์ตอดรัดอย่างท้าทายคล้ายสื่อว่าให้เอาส่วนนั้นเข้ามาในตัวของตนเองเสียที
" อื้ม เตนล์ "
เสียงครางทุ้มที่บ่งบอกถึงความพอใจของดิน ยิ่งทำให้เตนล์ได้ใจ เอื้อมมือมาจับมือของดินให้ขยับเข้าออกร่างกายตน จากหนึ่งเป็นสองและสาม ปรับให้คุ้นชินกับสิ่งที่ใหญ่กว่า ดินดึงมือออกเมื่อเห็นว่าเตนล์เริ่มปรับตัวได้ สอดใส่ความเป็นชายเข้าไปจนสุด แช่ค้างไว้เพราะกลัวเตนล์จะเจ็บ
" ดะ ดิน ขะ ขยับ อ๊ะ "
ร้องบอกให้อีกคนขยับตัวเสียทีในร่างกายมันร้อนรุ่มไปหมด เตนล์ต้องการดิน ต้องการมากกว่านี้ คนด้านบนเริ่มขยับตัวเมื่อเห็นว่าเตนล์ร้องขอ แม้ว่าอยากจะรุนแรงแค่ไหนแต่ก็อยากอ่อนโยนกับคนตัวเล็กนี้ไม่น้อยกว่ากัน สะโพกสอบขยับเข้าออกเป็นจังหวะช้าสลับเร็ว บ้างครั้งเผลอแกล้งหยุดชะงักจนเตนล์ต้องร้องออกมา เค้าอยากจะสุขสมเต็มที แต่ดินกับเล่นกับร่างกายของเตนล์ไม่หยุด
" อ๊ะ อ๊ะ อ๊า "
ปล่อยเสียงครางออกมาอย่างสุดกลั้น เมื่อรู้สึกได้ว่า ดินเริ่มขยับเร็วขึ้น ความเป็นชายที่เข้าออกตัวเตนล์ตอนนี้มันร้อนไปหมดขยายใหญ่จึ้นกว่าเดิม จนรู้สึกได้
" เตนล์ อื้ม ตอดดี "
คำชมน่าอายที่เอ่ยออกมาทำให้แก้มขาวแดงปรั่งอีกรอบ กับคำชมนี้มันทำเขินอย่างบอกไม่ถูก ความรุนแรงที่ถี่เร็วขึ้นเป็นสัญญานเตือนว่า อีกเพียงนิดก็จะถึงฝั่งฝันแล้ว แรงขยับจากดินทำให้เตนล์ต้องกำขยำผ้าปูที่นอนแน่น ระบายความเสียวออกมา จนสุดกลั้น แกนกายของเตนล์ก็ปลดปล่อยความสุขออกมาจนเลอะหน้าขาของดิน เมื่อเห็นว่าเตนล์เสพสุขไปก่อนแล้ว จึงเร่งขยับเร็วขึ้นจนในที่สุดก็ปล่อยความสุขที่อุ่นร้อนเข้าไปในด้านในร่างกายเตนล์ จนมันเอ่อล้นออกมาผสมกับของอีกคนที่ปล่อยออกมาก่อนหน้านี้ ถอนความเป็นชายออกมาช้าๆ แล้วฟุบตัวลงนอนด้านข้างเตนล์ที่นอนหลับตาพริ้มอย่างน่ารัก
"เตนล์ ลืมตาสิ "
" มะ ไม่ "
" ทำไมล่ะครับ "
" เตนล์เขินแล้วก็อาย "
" แล้วเตนล์มีความสุขมั้ย "
ตาเรียวเปิดขึ้นขยับตัวมานอนมองหน้าอดีตเพื่อนสนิทของตนเอง ก่อนขยับตัวขึ้นจุมพิตแผ่วเบาที่อกของอีกคน
" ที่สุดเลย เตนล์รักดินนะ รักมากจริงๆ เตนล์ไม่เสียใจเลยที่มอบครั้งแรกให้ดินจากนี้ถึงดินจะทิ้งเตนลก็ไม่เสียใจ "
" ขี้ยั่วนะเราอ่ะ และอีกอย่างดินไม่มีวันทิ้งเตนล์ รู้มั้ยว่าดินรักเตนล์มาตั้งนานแล้วนะ "
" ตั้งแต่ตอนไหน "
เงยหน้ามองคนตัวสูงที่เสียสละแขนตนเองมาแทนหมอนให้เตนล์หนุน แขนเรียวยกกอดเอวของดินเอาไว้
" ตั้งแต่รับน้อง คงเพราะดินขี้ขลาดเกินไปจนทำให้เตนล์ต้องทนมาจนวันนี้ ขอโทษนะ ต่อจากนี้ไปดินจะดูแลเตนล์เองนะครับ "
" ดิน เตนล์ไม่ได้ฝันใช่มั้ย "
เตนล์ซุกออกกอดอีกคนแน่น เมื่อได้ฟังความรู้สึกของดิน เตนล์กลัวว่าตื่นขึ้นมามันจะกลายเป็นแค่ความฝัน
" ไม่ได้ฝันครับ ดินรักเตนล์คือเรื่องจริง หรือต้องให้ทำอีกรอบ หืม "
ดินกดจูบขมับของเตนล์เหมือนยืนยันความรู้สึกที่ตัวเองมี
" ไม่เอาแล้วนะ เตนล์เหนื่อยพรุ่งนี้ตื่นมาก็ยังจะเจอดินใช่มั้ย "
" แน่นอนครับ ทันทีที่เตนล์ลืมตา เตนล์จะเห็นดินเป็นสิ่งแรกในสายตาเลย "
" ขอบคุณนะดิน เตนล์รักดินที่สุด "
เสียงหวานปรือคล้ายจะหลับเต็มที ซุกตัวเข้าหาอีกคนจนอากาศก็ไม่สามารถผ่านไปได้
" นอนนะครับ ดินจะกอดเตนล์ไปจนเช้า จากนี้ไปเตนล์เป็นแฟนดิน เป็นของดิน เป็นเมียดินแล้วนะ "
" อื้อ เตนล์เป็นของดิน "
เตนล์ปิดเปลือกตาลงช้าๆเมื่อไม่สามารถต้านทานความอ่อนล้าได้อีกต่อไป ปากบางเล็กยิ้มอย่างมีความสุข ในคืนนี้เตนล์คิดว่า มันคงเป็นคืนที่เตนล์จะนอนหลับได้สบายและฝันดีที่สุดอย่างที่เคยเป็นมา
The End :)
เพราะทุกความสัมพันธ์ย่อมสวยงามและพัฒนาได้เสมอ...
แด่โดเตนล์ชิปเปอร์ ผู้รอวันที่กัปตันจะหายซึน
แสดงความเห็นติชมได้ที่ #ฟิคสั้นวันฝนซา หรือจะเมนชั่นมาด่าก็ได้ค่ะ 😂😂
Byloverain ☔
@ 26 January 2018
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น